म हुस्सुको बकितम

यदी फलवन्त वृक्ष हौ तिमी भने,

झुक्नु पर्छ हरेक हाँगा तिम्रा,

भरिएर फलले लटरम्मै ।

सिँगौरी खेलेर के गर्छौ र ?
सुकेर खँग्रङ्गै आफ्नै अहमले,
ऊ त खग्ग्रास वृक्ष न हो,
झुक्दैन नभए पछी वजन फलको ।
भाँचिन्छ भने बरु भाँचियोस्,
बिखल्बन्द परी एकदिन नासियोस ।

ज्ञानले भरिपुर्ण विज्ञ हौ तिमी,
सक्छौ भने मारी त हेर गुणले,
डाह र ईर्ष्य होईन राम्रो रत्ती पनि,
जानी राखौं यो सबै सज्जनले भनी,
गर्छु बिन्ती सबैमा लगायत मै पनि ।
हुस्सु हुँ मै पनि, ताती हाल्छ कन्सिरी बेला बखत,
खुब अर्ती दिंदो भएँ , नमान्दिनुहोस झन्झट फगत ।