खोई मेरो साईमोन ??

कागुनिको च्याँख्ला,
भोक भरिको मीठो,
माली गाईको मोई
जीवन भरिको तृष्णा,
ढकमक लालिगुँरास तिमी
कुलागाँङ्ग्री भरी फुली रहयौ ।
आँगन भरि
स्वागतको बिस्कुन फिँजाएर
तराई भरी बारिका काल्नाहरुमा
कल्बरीको निस्वार्थ माया सम्झी
अनन्त अनन्त म हाँसी रहें ।
कागुनिको छाँया
मञ्जरी भरी साँची रहें ।

जैतुन पहाडको उचाई सङ्गै
चुलिएको मेरो आस्था
कल्बरी सम्म पुगेर हेरें ।
तप्  तप्  चुहिएका तप्कनिहरु
भनेर वर्षिउन मेरै छाती भरि,
थापी दिँए प्याला जीवनको
तर खोई मेरो साईमोन ?
म खोजी रहेछु
कुलागाँङ्ग्री र जोमोल्हरी भरि,
अमेरिकाका अगुवा र मण्डली भरि ।