मासुको डल्लो,
सवार जिन्दगीको
रगतले भरिदिए
भुटन मीठो उबेला
शितन 'ऊ' जिन्दगीभरलाई ।
मुटु,
पत्थरकै होस्
प्रेमले भरिदिए
हृदय प्रेमिल जगतमा,
मनोरम 'म' जिन्दगीभरलाई ।
चिसो,
कठ्याङ्ग्र्याउँदा पनि
अनुभुती कता कता मीठो ।
विर्यले खुन,
खुनले नाता,
नाताले जिवन ।
भुत र भविष्य,
वियोग र सङ्गम्,
माया नै मीठो ।
व्यथा त कथा भो,
कथा नै व्यथा भो,
मुटु र माया
हृदय र प्रेम्
'ऊ' र ' म'
वियोग र सङ्गम्
प्रभु, तपाई नै जान्नुहुन्छ,
मलाई बाँध्नुहोस्
तपाईकै प्रेममा : रगतले ।
No comments:
Post a Comment