नानीलाई हैंसे

बुडो पडारीको रुख,
वर्षौं देखी बारिको काल्नामा,
गजधम्म सुरक्षा उभिएको छ ।
सिमलटारलाई अँईचेर
गैरिखेतमाथी जो सधै नजर राख्दछ ।

आँधि-तुफान, झरी-वर्षात र चर्को घाममा पनि
कदाचित ऊ डग्मगाएन ।
दाउरेले छानि-छानी हाँगा गिँड्छन्,
घाँसिले गनि-गनी मुना निमोठ्छन्,
तर ऊ कहिल्यै रिसाएन ।
शितल, सुरक्षा र छहारी उसको धर्म,
उसले कहिल्यै बिराएन ।

नानी,
हजुरबा ढलेको साल,
अनी बा गलेको साल,
मझेरीमा लम्पसार परी
त्यो पडारीलाई अंगालेर
म खुब रोएथें ।
   खुब रोएथें ।. .........

आज तिमी चड्दैछौ, बड्दैछौ,
'अनउ' तिम्रो हातमा छ,
केवल अघी मेलोमा हेर,
पछाडी त्यै पडारी म खडा छु ।
सधैं तिमी अघी बड,
नानीलाई हैंसे !
त्यो बुडो पडारी म खडा छु ।